Στέκεται πλάι στο άτυπο κενοτάφιο με τα 57 ονόματα των νεκρών στα Τέμπη, δίπλα σε μια φωτογραφία του γιου, κάτω από τον καυτό ακόμα ήλιο του Σεπτέμβρη. Ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του Ντένις Ρούτσι που άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 22 ετών το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 στο μοιραίο IC62 της Hellenic Train, έχει εδώ και 24 περίπου ώρες ξεκινήσει απεργία πείνας, ζητώντας να επιτραπεί η εκταφή της σορού του παιδιού του προκειμένου να διενεργηθούν κρίσιμες τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις που παραλείφθηκαν κατά την αρχική ιατροδικαστική εξέταση.
Ένας ηλικιωμένος τον χαιρετά εγκάρδια, σαν να τον γνωρίζει από χρόνια. Του εκφράζει τη στήριξή του – «θα έρχομαι κάθε δεύτερη μέρα να σε βλέπω. Θα ερχόμουν κάθε μέρα αλλά έχω βηματοδότη στην καρδιά». Ήταν, όπως λέει, στους ίδιους δρόμους κατά τα Ιουλιανά, διαδηλώνοντας κατά (και) του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πατέρα του νυν πρωθυπουργού. Κατά την πρώτη ημέρα της απεργίας πείνας άλλωστε πολλοί έσπευσαν να συμπαρασταθούν στον κ. Ρούτσι – ανάμεσά τους οι νέοι και νέες που επί μήνες ξενυχτούν στο Σύνταγμα, φροντίζοντας με τη διατήρηση του άτυπου κενοταφίου να κρατούν τη μνήμη ζωντανή, όπως και το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης.
«Θα μείνω μέχρι το τέλος»
«Θα μείνω μέχρι το τέλος, μέχρι να μου δώσουν το χαρτί της εκταφής», μας λέει ο Πάνος Ρούτσι. «Αυτό είναι το βασικό μου αίτημα. Εκεί παίζονται όλα, γι’ αυτό και δεν εγκρίνουν το αίτημά μας. Γιατί υπάρχουν στοιχεία – και το ξέρουν πολύ καλά. Πήρα ένα κλειστό φέρετρο, δεν ξέρω καν αν ήταν το παιδί μου μέσα».
Αναφορικά με την ολοκλήρωση της ανάκρισης, ο κ. Ρούτσι υποστηρίζει ότι υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες αλλά και τραυματίες που δεν εκλήθησαν να καταθέσουν. «Πώς μπορείς να κλείσεις μια τόσο μεγάλη δικογραφία χωρίς να υπάρχουν όλα τα στοιχεία;», διερωτάται, προσθέτοντας ότι προ ημερών τρεις οικογένειες θυμάτων βρέθηκαν στη Λάρισα σε προγραμματισμένο ραντεβού με τις αρμόδιες δικαστικές αρχές για να ζητήσουν να ανοίξει εκ νέου η υπόθεση ώστε να εισφερθούν επιπλέον στοιχεία. Όμως – όπως καταγγέλλει – κανείς δεν τους δέχτηκε «και η δικογραφία των 60.000 σελίδων μεταφέρθηκε στους διαδρόμους με ένα καρότσι σούπερ μάρκετ από έναν αστυνομικό».
Αναπάντητα ερωτήματα
Ο Πάνος Ρούτσι υπογραμμίζει ότι δυόμισι χρόνια μετά τα Τέμπη πολλά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, παραπέμποντας σε συγκάλυψη – ερωτήματα όπως, μεταξύ άλλων, το μπάζωμα της περιοχής του δυστυχήματος αλλά και η εντολή καταστροφής των δειγμάτων βιολογικού υλικού των θυμάτων. «Προσπαθούν με κάθε μέσο να μας κλείσουν το στόμα, αλλά δεν θα τα καταφέρουν. Ειδικά τώρα που ο κόσμος έχει ξυπνήσει και έχει συνειδητοποιήσει με τι σαπίλα έχουμε να κάνουμε, θα συνεχίσουμε κάθε μέρα τον αγώνα», τονίζει, προαναγγέλλοντας νέα καλέσματα σε κινητοποιήσεις μέσα στο επόμενο διάστημα.
Όσο για την απεργία πείνας, ξεκαθαρίζει ότι η απόφαση ήταν δική του «όμως νιώθω ότι εκπροσωπώ όλα τα παιδιά, όλους τους ανθρώπους που έφυγαν». Η επιλογή του σημείου άλλωστε, μπροστά στη Βουλή και τον Άγνωστο Στρατιώτη, δεν είναι τυχαία: «Ήρθα εδώ και προχωρώ σε αυτή την κίνηση γιατί δεν μπορώ άλλο την κοροϊδία», υπογραμμίζει. «Δεν γίνεται να μας κοροϊδεύουν έτσι».
Στο Σύνταγμα ως το τέλος
Λίγο αργότερα άνδρες της προεδρικής φρουράς πλησιάζουν με στρατιωτικό βήμα, με τα τσαρούχια τους να χτυπούν το μάρμαρο δίπλα από το κενοτάφιο. Οι τουρίστες παραμερίζουν, αφήνοντας τη Βουλή να ξεπροβάλει ανεμπόδιστα ως φόντο πίσω από τα ονόματα των νεκρών.
Η φρουρά του αγνώστου στρατιώτη αλλάζει. Ο Πάνος Ρούτσι και οι υπόλοιποι φρουροί της μνήμης των γνωστών νεκρών των Τεμπών, θα μείνουν εκεί.
Γιώργος Μουρμούρης
giorgismour@yahoo.gr